Okres powojenny
Berlin pozostał stolicą Niemiec do zakończenia drugiej wojny światowej w 1945 roku.Na konferencjach w Teheranie i Poczdamie ustalone zostały zasady polityki wobec Niemiec.Już wtedy zdecydowano o podziale państwa i samego Belina pomiędzy zwycięskie mocarstwa.5 czerwca 1945 roku obwieszczono objęcie przez Francję, Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię i Związek Radziecki najwyższej władzy w podzielonych na cztery strefy okupacyjne Niemczech, na cztery sektory okupacyjne podzielono także Berlin.
W pierwszych latach po wojnie strefy wpływów alianckich i rosyjskich nie były zbyt wyraźnie rozgraniczone.Później stosunki między ZSRR a pozostałym aliantami stawały się coraz to bardziej napięte i pod koniec lat 40, w historii świata rozpoczął się ponury okres zimnej wojny.Bezpośrednią przyczyną zaostrzenia konfliktu między aliantami a ZSRR byłą reforma walutowa w zachodniej strefie okupacyjnej i wprowadzenie do obiegu marki zachodnioniemieckiej.Rosjanie nalegali, by w całym mieście obowiązującą walutą byłą marka wschodnia, jednak rada miasta odrzuciła tę propozycję i wybrała walutę zachodnią.Wzrastające napięcie groziło wybuchem trzeciej wojny światowej - najpewniej była by to już wojna atomowa.
Berlin znajdował się w samym środku rosyjskiej strefy okupacyjnej i obecność w nim wojsk alianckich była Rosjanom bardzo na rękę.Dlatego postanowili odciąć miasto od dostaw z zewnątrz.Zamknęli wszystkie drogi i tory kolejowe wiodące do Berlina z Niemiec Zachodnich.Odcięli również dostawy energii elektrycznej.Berlin dysponował miesięcznymi zapasami żywności, węgla miał na niecałe dwa tygodnie.Rozpoczęła się całkowita blokada miasta.