Historia Berlina

Losy Berlina zawsze były związane z tym, co działo się w całej niemieckojęzycznej części Europy.Tempo rozwoju gospodarczego i kulturalnego Berlina zmieniało się zależnie od sytuacji w całych Niemczech.Kiedy w tej części Europy panował spokój - Berlin przeżywał czasy prosperity, kiedy po drugiej wojnie światowej państwo zostało podzielone - podzielony został też Berlin.

Najstarsze zachowane wzmianki na temat Berlina i sąsiadującej z nim osady pochodzą z trzynastego wieku.Około 230 roku te dwie osady trzymały prawa miejskie.Rozwój Berlina i jego dominacja w regionie jest ściśle związana z sukcesami dynastii Hohenzollerów, znakomitej rodziny szwabskich arystokratów, którzy zasiedli na tronie Brandenburgii w 1415 roku.

Za panowania Fryderyka Wilhelma zwanego Wielkim Elektorem, w mieście chętnie osiedlali się rzemieślnicy i kupcy.W tym czasie Berlin szybko się rozrastał.Powstawały nowe dzielnice, stare a zwłaszcza centrum ze słynną i istniejącą do dziś aleją Pod Lipami nabierały nowego charakteru.Berlin stał się oazą prześladowanych z całej Europy.W Berlinie szukali schronienia uciekający przed religijnymi prześladowaniami we Francji hugenoci.

W 1871 roku po wygranej przez Prusy wojnie z Francją doszło do zjednoczenia państewek niemieckojęzycznych i proklamowania cesarstwa niemieckiego.Berlin stał się stolicą II rzeszy, a jego rozwój nie przerwała nawet klęska Niemiec w I wojnie światowej i abdykacja cesarza w 1919 roku.W Berlinie odnalazło dom i schronienie liczne grono wybitnych postaci świata nauki z takimi sławami jak fizycy Max Planck i Albert Einstein na czele.

W 1920 roku do Berlina włączono wiele sąsiadujących miast i wsi.W ten sposób powstał tzw.Wielki Berlin, w granicach którego mieszkało około 4mln ludzi.